Kocham muzykę!

Kobieta w rumbie ogrywa główną rolę, jednak, aby taniec był prawidłowo zatańczony wymagane jest zaangażowanie obojga partnerów. Partnerka kusi swojego mężczyznę, wzbudza jego zazdrość, sprawia, że nie może on się oprzeć jej wdziękom i szaleje za nią. Kobiece kształty są podkreślone przez obcisły, seksowny strój, który częściej więcej odsłania niż zakrywa. Cały taniec niewątpliwie opary jest na erotyce i namiętności partnerów, którzy swoimi ruchami tworzą małe przedstawienie teatralne i wzbudzają zachwyt widza.

Taniec w nowym testamencie również nie był niczym zakazany. Wręcz przeciwnie, tańczono i bawiono się przy każdej możliwej okazji, na przykład, jak wtedy, gdy Jezus wybrał się ze swoją Matką na wesele, gdzie przy dobrej zabawie okazało się, że gościom brakuje wina. Dobry Mesjasz sprawił wtedy, że w beczkach z wodą pojawiło się wino, a zebrani mieszkańcy mogli się bawić dłużej.

Taniec towarzyszył ludziom od wielu wieków, pierwsze wzmianki o tym sposobie wyrażania emocji możemy znaleźć w Starym Testamencie. Ówczesnym ludziom służył głównie do świętowania wydarzeń radosnych i szczęśliwych, jak się dowiadujemy, taniec był powszechnie akceptowaną formą wyrażania pozytywnych emocji. Tańczono podczas takich radosnych chwil, jak szczęśliwy powrót wojowników z wojny, narodziny dziecka, ślub czy cudowne ozdrowienie.